| |
Opis:
Kilkana¶cie lat temu wybrali¶my się na wakacyjne wczasy "pod grusz±" nad przepiękne, otoczone lasami jezioro. Rozbilismy namiot w¶ród sosen. Przed wej¶ciem była mała polanka, dalej biegło grodzenie z belek sosnowych.
Pewnego pięknego, słonecznego popołudnia zażywali¶my poobiedniej sjesty. Zauważyłam jak na poziomej belce ogrodzenia usiadła ważka. Próbowałam powolutku, ostrożnie do niej podej¶ć, żeby lepiej się przyjrzeć temu cudowi natury, ale ważka odleciała. Po kilku chwilach znowu usiadła na belce. Wstała, tym razem, moja nastoletnia córka. Podeszła do ogrodzenia normalnym krokiem, podniosła rękę i ... zaczęła głaskać ważkę. Powolutku i delikatnie przesuwała paluszek po jej grzbiecie. Ta sprawiała wrażenie jakby odczuwała wielk± przyjemno¶ć - aż wygięła do góry ogonek. Zaczęłam powoli zbliżać się do córki, ale ważka natychmiast odleciała.
Opisana sytuacja powtórzyła się jeszcze dwukrotnie. Za każdym razem córka mogła swobodnie podej¶ć do ważki i j± głaskać, gdy ktokolwiek inny próbował ostrożnie się zbliżyć - odlatywała.
|
